2006 Tweede Libanonoorlog


Enkele schokkende gebeurtenissen in Israël in januari 2006. Premier Sharon krijgt voor de tweede keer een beroerte. Hij raakt in een coma, waaruit hij niet meer zal ontwaken. Er was al ontevredenheid over het besluit om Gaza te verlaten en er zijn rabbijnen die beweren dat hij nu zijn verdiende loon gekregen heeft. Een groep religieuze Joden vindt namelijk dat Israël niet zomaar een stuk land (dat ze van God gekregen hebben) mag weggeven.

   Hamas aan het roer   

Maar wat gebeurt er aan het einde van de maand? Bij de Palestijnse verkiezingen boekt Hamas een grote overwinning over de andere partij Fatah. Volgens de afspraken had Hamas niet eens mogen meedoen, maar de Amerikanen drongen er sterk op aan. Nu dan onverwacht Hamas het voor het zeggen heeft gekregen, zitten de westerse landen (ook Amerika) er maar mee. Immers, Hamas wil niet stoppen met het geweld en staat op de lijst van terroristische organisaties. En ook wil Fatah niet samen met Hamas in één regering. Omdat Hamas steeds weigert om Israël te erkennen, trekken veel landen hun steun aan de Palestijnen in. In de Gazastrook blijft het onrustig: aanhangers van Hamas en Fatah (de partij van Abbas) raken met elkaar slaags.

   Gilad Shalit   

Maar eind juni wordt Israël zelf weer bij de strijd betrokken. Want Hamas slaagt erin, via een tunnel, om de Israëlische soldaat Gilad Shalit gevangen te nemen. De terroristen eisen de vrijlating van honderden gevangenen. Maar enkele dagen later start Israël een reddingsactie: de operatie “Zomerregens”.


► Steun voor Shalit  beeld: Mitzpeh Hilla Archive

Op de foto zie je een demonstratie in Israël voor de vrijlating van Shalit, op de dag dat deze zijn 20e verjaardag viert. Veel succes heeft het allemaal niet: pas vijf jaar later zal de soldaat worden vrijgelaten, in ruil voor 1000 Palestijnen.

In juli komt het gevaar ineens vanuit het noorden: Hezbollah valt een grenspost aan. Twee militairen, Goldwasser en Regev, worden ontvoerd. Ook schiet Hezbollah de hele dag raketten op Israël af. Sinds het vertrek van Israël uit Libanon in 2000 heeft deze terreurorganisatie alle tijd gehad om zich weer te bewapenen – iets waar de VN al langer voor waarschuwt. Het Libanese leger is te zwak om er iets tegen te doen. Bovendien bevinden zich in dit leger ook aanhangers van Hezbollah.

   Inval in Libanon   

Er breekt een serieus conflict uit: de Tweede Libanonoorlog. Het vliegveld van Beiroet wordt gebombardeerd en de havens, zoals Tyrus, geblokkeerd. Raketten van Hezbollah worden vernietigd. In deze oorlog vallen ook burgerslachtoffers, onder andere doordat Hezbollah ze als “menselijk schild” gebruikt. De strijdt die ontbrandt kost aan meer dan duizend mensen het leven, vooral strijders van Hezbollah.


► Luchtaanval op Tyrus  beeld: Masser, CC BY-SA 2.0

Half augustus komt er een staakt-het-vuren. Volgens resolutie 1701 van de VN moeten buitenlandse troepen zich uit het land terugtrekken, ten zuiden van de Litani-rivier. Daar moet een troepenmacht van de VN samen met het Libanese leger de vrede bewaken. Zal Hezbollah zich daarvan iets aantrekken? Dat moet de toekomst leren…

Hezbollah heeft rake klappen in deze oorlog gekregen, maar is niet echt verslagen. Ook heeft men de twee ontvoerde militairen niet kunnen bevrijden. Het is te begrijpen dat men in Israël ontevreden is over deze gang van zaken.
Ook Nasrallah, de leider van Hezbollah, krijgt veel kritiek over zich heen van andere Arabische landen. Hij heeft zich in een avontuur gestort, zeggen ze. Maar Hezbollah beweert dat Israël deze oorlog al van te voren had gepland.

Ook in Gaza blijft het onrustig tot het einde van het jaar. De leider van Hamas herhaalt in Iran dat de staat Israël geen recht van bestaan heeft. Ook nadat Israël zijn leger uit Gaza heeft teruggetrokken gaan de beschietingen gewoon door.